Gölge

|

Gölge gibi yaşamak gerek belki de.

Işık varken görünüp, karanlıklarda yok olmak gerek.

Hissettirmeden süzülmek gerek kalabalıkların tam ortasına.

Varlığınla yokluğunu fark ettirmeden, sinsice yaşamak gerek...

. ............................................................... belki de...


Yalnızca silüetinin hareketlerini okutabilmek gerek ikincilere, üçüncülere ve tüm diğerlerine.

Ne güldüğünü ne de ağladığını göstermemek gerek...

Ne mutluluğunu ne hüznünü belletmemek...

Sevgiyi, nefreti saklamak gerek

Kimse bilmeden, anlamadan sessizce düşünmek gerek

Ve kimse görmeden, dokunmadan duygu denizinde yüzebilmek...

Bir gölge gibi yaşamak gerek belki de

Kırılmamak için, incinmemek için bir gölge gibi uzayıp,

Silinmek gerek

......................... belki de...


.
(Fotoğraf: Özlem Özel Gürbüz)


.

12 yorum:

sufi dedi ki...

Gölge olmak yerine biz "asla" dönmeyi tercih edenlerdeniz .Gölge; gölge ne de olsa!

Geveze Kalem dedi ki...

Sevgili Sufi, ben sanırım bu yorumu anlayamadım.:) Yani 'asla dönmek' kafamı karıştırdı biraz, eğer biraz daha detaylı yazabilirsen ben de düşüncelerimi paylaşmak isterim.
Sevgiler...

OzLeM dedi ki...

"Asla" derken, "asıl olana, öze" denmek istenmiş sanırım. Çok pardon, söylemeden edemedim:-p

"Kırılmamak, incinmemek" teki vurgu neden?

Gölge olabilmek bazen iyi gelir sanki. Ama beraberinde getireceği sürekli bir yalnızlığı kim ister ki?

ilham perisi dedi ki...

Tanımladığınız gölge şekli çok zaman istediğim birşey.Ama hayatın tam ortasındayken bacağımıza yapışanlar yada bizi hayatın tam göbeğine sürükleyenler bizi gölge olmamaya zorluyor.
Ama tanımladığınız gölgeye şu sıralar çok ihtiyacım var.Kaleminize sağlık...
Saklanmayı ve saklanınca nelerin olabileceğini hatırladım yani düşünebilmek ,kırılmamak ,incinmemek

sevgiler...

sufi dedi ki...

"Gölge aslı gibi olur mu? Büyür, küçülür,uzar kısalır.Küçüldükçe Allah'a o tek'e aslımıza ulaşırız.Büyüdükçe gaflete ve benliğe düşeriz.Var git sen aslına kavuş,varlık göstermen yanlış.Peki bu söylenen bu yazılanlar ancak gölgedir asıldan gelen ,candan gelen sözlere."
"ey gölgem" yazımı böyle bitirmişim.Senin soruna belki yanıt olur sevgili geveze kalem.Sevgilerimle.Dilek

elektra dedi ki...

geveze kalemcim, ara sıra silinmeyi, görünmemeyi ben de isterim. ama sonra görünür olanları , kendilerini burnuma burnuuma dayayanları görünce, alem doğrusunu görsün diye gölgemi siler alemdeki yerimi alırım. ki sen de görünmesi gereken, alem insan görsün deneceklerdensin.
sevgiler...

Geveze Kalem dedi ki...

Özlemciğim, sağol.:))) 8-)
Sanırım bir yazar ya da şairin başına gelebilecek en kötü şey, yazısında ne anlatmak istediğinin sorulmasıdır. Ben de iki kelimeyi vurgulayarak bu konuda biraz 'kaşınmışım' sanırım.:) Şimdi sana o kelimelerin yazının -kendimce- anafikrini vurguladığını söylesem daha da batarım herhalde.:P Ya biz bunu telefonda konuşalım en iyisi.;-)

İlham Perisi, bence büyük bir lüks gölge gibi yaşamak. Değerli olduğu için değil, tam tersi değersizleştirdiğim için söylüyorum bunu. Mücadeleye girmeni gerektirmeyen, yormayan, bencilce ve son derece sinsice bir yaşam şekli bu. Kabul ediyorum; kırılmazsın, incinmezsin seçtiğin bu yolda ama bunun yanında gereksindiğin birçok eyleme de bulaşmazsın. Dediğin gibi belki de zaman zaman girip, soluklanmak lâzım bu yolda ama asla asıl yol bu olmamalı.

Sufi, sanırım gölgeleri başka başka yorumlamışız yazılarımızda. Kelime oyununun amacı yerine gelmiş.;-)

Elektracığım valla bir kabardım bir kabardım ki havalanacağım şimdi yerimden.:)) Ne denir ki bu sözün üstüne?
Ama sorun şu ki kendilerini elalemin burnuna dayayanlar doğrusunu görecek yetiye sahip olamıyorlar çoğu zaman. Sen istediğin kadar doğrusunu göstermek için seril serpil, adam yine kendini görüyor senin aksinde.
Sevgiler...

((¯¨¤» TU¥U «¤¨¯)) dedi ki...

Kalem;
belki de dedim
"belki de..."
Ben de birşeyler karaladım bugün,
ne bereketli kelimeymiş şu gölge:)

SS dedi ki...

ya da kırılarak, incinerek daha da sağlamlaşan gölgeler uzatmak yaşama...uzamayan, kısalmayan, hep aynı kalan...

[ fiкяiмiи iиcє güℓü ] dedi ki...

Gölge gibi sessiz kalmaktansa kırılıp incinmeyi göze almaktır yaşamak belki.

En kırılgan olduğum döneme geldi bu yazı. İyi geldi. 'Varım kırılmaya' demek için güç verdi. Sağol.

Geveze Kalem dedi ki...

Tüyü(Umarım adını yanlış telaffuz etmiyorumdur) gerçekten bereketlidir 'Gölge'.;-)En kısa zamanda okuyacağım yazını.
Sevgiler...

SS, doğrusu da bu zaten değil mi, kırılsak da incinsek de varlığı kabullenip, güçlenmek. Ama en zor yol bu.:(

İncegül, kırılgan bir dönem yaşadığını duymak üzdü beni. Ama sen de kırılarak sağlamlaşan bir kişilik olduğun için, hadi çak bir çivi daha, en sağlamından olsun.;-)

etki alanı dedi ki...

Yorgunluk,bir gölge gibi peşimde...

Benim duvarım çivi doldu Sema'cığım.Ne dersin,yeni bir duvar mı lazım?
İfaden nerelere götürdü beni..Nur hanımın şiirinde dökülen gözyaşlarım kurumadan senin yazını okuyunca,duvar şart dedim...
Doğru mudur?
Kocaman öpüyorum...
TüTü
TüTü